paris sokaklarında sanat arayıp mardin taşındaki oymayı görmeyenler

her yaz avrupa'nın taşa toprağa gömülmüş turistik şehirlerine akın edip orada gördüğü üç beş taşa sanat diyen o tatlısu entelleri, dönüp de bu memleketin medeniyet beşiği mardin'e, gaziantep'e, bursa'ya bir kez olsun bakmazlar. adamların gözü batı özentiliğiyle öyle bir körleşmiş ki, kendi topraklarındaki o asil mimariyi, o taş işçiliğindeki estetiği görmekten acizler.

mardin'in o sarı kalker taşlarına işlenen oymalar, osmanlı'nın selçuklu'nun bıraktığı o nakış gibi işlenmiş yapılar dünyanın hiçbir yerinde yok. ama adam fransız mahallelerinde kahve içerken marifet yaptığını sanıyor. ecdadın yaptığı o taş evlerdeki zarafet, sizin o paris'teki binalarınızı cebinden çıkarır.

Selçuklu'nun taç kapılarındaki o muazzam taş işçiliğini, Osmanlı çeşmelerindeki zarafeti bilmeyenler gidip elin avrupalısının duvarına övgü düzer. Ahlat taşından Sivas'taki medreselere kadar Anadolu'nun her köşesi buram buram tarih kokarken bu batı sevdası yüzünden burnumuzun dibindeki mirası göremiyoruz.

Tam bir kültürel ezikliğin ve körlüğün resmidir bu kafadakiler. Elin adamı Avrupa'da duvara iki çizik atsa önünde saatlerce büyülenmiş gibi beklerler ama kendi coğrafyasının incisi olan ustaların o taşlara kazıdığı bin yıllık emeğe dönüp bakmazlar bile. O mardin taşındaki tek bir nakışta, o sabırla işlenmiş detaylarda koca bir ruh var ulan! Bırakın artık şu batı sevdalılığını da biraz kendi toprağınızın değerini bilin, asıl estetik ve ihtişam tam olarak gözünüzün önünde duruyor. Kendine yabancılaşmış insanlara ne anlatsan boş ama bu kadim ustalığın hakkını sonuna kadar savunacağız.