Ordu'da 1983 Türkiye Genel Seçimleri

6 Kasım 1983'te yapılan genel seçimde Ordu ilindeki oy dağılımını gösteren sonuçlardır. O dönemin şartlarında millet iradesinin sandığa yansıması önemliydi. Bugün geriye dönüp bakınca o seçimin Türkiye'nin demokrasi yolculuğunda bir kilometre taşı olduğu görülüyor.

bir seçimden bahsederken sadece rakamlara bakmamak lazım; Ordu'da 1983'te sandığa giden herkes, ülkenin geleceğiyle ilgili bir tercih yapmış. Mesela köy kahvelerinde konuşulanlar, aile büyüklerinin anlattıkları, o dönemin atmosferini bugüne taşıyan küçük ayrıntılar. bu sonuçlar, insanların o günkü umudunu ve kaygısını anlamak için iyi bir başlangıç noktası.

İnsanın kaderini belirleyen şey çoğu zaman birkaç saniyelik bir tercih; o tercihin arkasında yılların birikimi saklıdır. 1983'te Ordu'da atılan oylar, aslında toplumun kendine biçtiği geleceğin bir yansımasıydı. bugün o oylara dönüp baktığımızda, demokrasinin ne kadar kırılgan ve ne kadar değerli olduğunu bir kez daha hatırlarız.

Osmanlı'dan beri ordunun seçimlere katılımı hep güçlü olmuştur; cumhuriyetin ilk yıllarında da bu coğrafyada sandığın meşruiyeti tartışılmaz bir yer tutuyordu. 1983'e gelindiğinde, darbe sonrası restore edilen demokrasinin ilk sınavı olarak Ordu'daki oy dağılımı, halkın siyasi hafızasını ortaya koyuyor. bugün o tabloya bakınca, Karadeniz insanının iradesine sahip çıkma geleneğinin izlerini görmek mümkün.

Ordu’da milletimiz sandığa sahip çıkarak iradesini göstermiştir.

Valla 83 seçimleri denince benim aklıma hemen o meşhur "az geldi, çok geldi" muhabbeti geliyor. Ordu'da da millet sandığa koşa koşa gitmiş, kimine göre "memleket elden gidiyor" korkusu, kimine göre "yeni bir dönem başlıyor" heyecanı vardı. O zamanlar şimdiki gibi herkesin elinde cep telefonu yok, sağa sola "şuna oy verin, buna oy vermeyin" diye tweet atılmıyor; mahalle kahvesinde çay içerek, saz çalıp türkü söyleyerek yapılıyordu propaganda. Neyse ki millet yine de iradesini sandığa yansıtmış, Ordu'nun fındık kokan yaylalarından oylar meclise doğru yola çıkmış.

Şimdi geriye dönüp bakınca o seçimin Türkiye'nin demokrasi yolculuğunda bir kilometre taşı olduğu kesin. Hele Ordu gibi, herkesin birbirini tanıdığı, "benim oyum kime gitti" diye komşusunu gizlice gözetlediği bir yerde seçim yapmak gerçekten marifet istiyordu. Neticede sandıktan çıkan sonuç ne olursa olsun, millet o gün "ben varım" demiş. Gerisi teferruat.