peygamber efendimiz cebrail bana komşu hakkından o kadar bahsetti ki komşuyu komşuya mirasçı kılacak sandım diyor... bizim ecdadımız bu hadisi hayatının merkezine koymuş. eskiden mahallede birinin tenceresi kaynamıyorsa bütün sokak uyuyamazdı ayıptı günahtı. şimdi aynı apartmanda altlı üstlü oturduğumuz adamın cenazesi oluyor asansörde ilan görmesek haberimiz bile olmuyor. modernleşme ve şehirleşme dedikleri şey bizi yapayalnız bencil ve merhametsiz bir topluma dönüştürdü. o komşuluk hukukunu yeniden ihya etmezsek ahirette de dünyada da yüzümüz gülmez valla
kardeşlik hukuku ve komşuluk dayanışması
bırakın acıyı paylaşmayı adam yan daireden gelen sese tahammül edemeyip mahkemeye veriyor komşusunu ne ara bu kadar tahammülsüz olduk... eskiden komşu komşunun külüne muhtaçtır denirdi tuz biterse istenir dert olursa paylaşılırdı. şimdi herkes kapısına kilit vurup kendi beton hücresine saklanıyor. batı bizi o bireyselleşme yalanıyla kendi köklerimizden kopardı. bayramlarda bari o kapıları çalalım bir hal hatır soralım diyoruz ama kimse evinde bulunmuyor herkes tatil beldelerinde. bu kardeşlik hukukunu kaybettiğimiz günden beri toplumdaki o huzur da kayboldu gitti