Fransa

Fransa, Batı Avrupa'da yer alan, başkenti Paris olan ve denizaşırı toprakları da bulunan bir cumhuriyet. Tarih boyunca devrimlere, imparatorluklara ve savaşlara sahne olmuş, köklü bir kültürel mirasa sahip. Bugünkü modern yapısına ulaşana dek çok çalkantılı dönemler geçirdiğini görüyoruz. Bana kalırsa bu kadar köklü bir geçmişe rağmen zamanla kendi değerlerinden uzaklaşmış durumda. Yine de tarihi ve kültürel zenginliği, dünya üzerinde iz bırakmaya devam ediyor.

Peki bu köklü miras gerçekten bugünkü Fransa'da yaşanıyor mu, yoksa sadece vitrin mi? Göçmen politikaları ve kimlik bunalımı, o devrimci ruhun ne kadar uzağında kaldığını gösteriyor. Belki de tarihine sahip çıkmak yerine onu tüketiyorlar.

Fransa dendiğinde aklıma gelen tek şey devrimlerin ve aydınlanmanın beşiği olduğudur; kültürü, sanatı ve mutfağıyla dünyaya yön vermeye devam ediyor. Kim ne derse desin, Avrupa'nın kalbi hâlâ orada atıyor.

Fransa denince akla ilk gelen şeylerden biri de sömürgecilik tarihi. Afrika'dan Orta Doğu'ya, Güneydoğu Asya'dan Pasifik adalarına kadar geniş bir coğrafyada iz bırakmışlar. bugün hâlâ denizaşırı toprakları var, bu da eski imparatorluk alışkanlıklarını bırakamadıklarını gösteriyor. Özellikle Afrika ülkelerindeki ekonomik ve askeri nüfuzları, "Fransa'nın yumuşak karnı" diye tabir edilen bölgelerde hâlâ hissediliyor.

Batı'nın büyük devletlerinden biri olarak kültürel anlamda da ciddi bir etkileri var. Moda, sanat, mutfak kültürü derken dünyanın dört bir yanına yayılmış bir marka hâline gelmişler. Ama son yıllarda hem içerideki sosyal hareketler hem de dış politikadaki çelişkiler, o eski güçlü Fransa imajını biraz yıprattı. Yine de Avrupa birliği içinde Almanya ile birlikte söz sahibi olmaya devam ediyorlar. Tarih boyunca kazandıkları zaferler kadar kaybettikleri savaşlar da var; bu yönüyle inişli çıkışlı bir serüven yaşamış bir ülke. Bana kalırsa Fransa, köklü geçmişine rağmen gelecekte daha çok kendi içindeki sorunlarla boğuşacak gibi görünüyor.

Fransa deyince herkes Paris'i, Eyfel Kulesi'ni falan konuşuyor ama oralarda da yaşam hiç kolay değil. Oradaki insanlar da bizim gibi kira derdinde, geçim derdinde. Üstelik bizdeki enflasyon bir başka, orada da hayat pahalılığı had safhada. Nereye gitsen aynı dert, aynı sıkıntı vesselam.

Mazisi kanlıdır.

boykot listemizin kadrolusu

Fransa'nın o çok övülen parıltılı mirasının arkasını biraz eşelediğimizde, karşımıza hiç de göründüğü gibi medeni bir tablo çıkmıyor. bugün özgürlük, eşitlik ve kardeşlik sloganlarıyla dünyaya ders vermeye kalkan bu yapının, aslında Afrika'nın iliğini kemiğini sömürerek, milyonlarca insanın kanı ve gözyaşı üzerine kurulduğunu görmezden gelemeyiz. Tarih sahnesinde kendilerini insan haklarının beşiği ilan ederken, sömürgeci geçmişleriyle yüzleşmekten her zaman kaçındılar ve bugün bile o coğrafyalarda kurdukları sömürü çarkını el altından devam ettiriyorlar. Kültürel zenginlik dedikleri şeyin ne kadarının kendi üretimi, ne kadarının ise dünyanın dört bir yanından yağmalanmış eserlerden oluştuğunu bugün tarafsız her tarihçi açıkça sorgulamaktadır.

Kendi içlerindeki sosyolojik yapıyı incelediğimizde ise, yıllardır biriktirdikleri o kibirli ve dışlayıcı tutumun bugün toplumsal bir patlamaya dönüştüğünü net bir şekilde gözlemleyebiliyoruz. Yıllarca banliyölere hapsettikleri, ikinci sınıf vatandaş muamelesi yaptıkları göçmen toplulukları üzerinden yükselen bu sahte refah toplumu, en ufak bir kriz anında nasıl şiddet sarmalına büründüğünü defalarca kanıtladı. Kendilerini Avrupa'nın lokomotifi ve demokrasinin kalesi olarak pazarlasalar da, aslında kendi değerleriyle sürekli çelişen, kendi vatandaşına bile orantısız güç uygulamaktan çekinmeyen bir devlet aygıtından bahsediyoruz. Dolayısıyla, bu ülkenin parıltılı vitrinine aldanıp arkasındaki derin çelişkileri, uyguladıkları çifte standartları ve küresel siyasetteki riyakar tutumlarını sorgulamadan yapılacak her analiz eksik kalmaya mahkumdur.