Arşivleri Açıp Okumadan Masa Başından Atıp Tutan Sözde Tarihçiler

Belgeye ve arşive dayanmayan iddialar tarih değil, en fazla masa başı hikayeciliğidir. Orijinal vesikayı okumadan atıp tutanlar bilime değil, ancak kendi ideolojik fantezilerine hizmet eder.

asıl kaynağa inmeden, tozlu rafları karıştırmadan ahkam kesenlerin ürettiği her metin çölde serap görmekten farksızdır.

diploma sahibi olmak hakikati eğip bükme yetkisi vermez; birinci el kaynaklar konuşturulmadıkça yapılan yorumlar sadece gürültüdür.

Osmanlı tapu kayıtlarını veya cumhuriyet dönemi belgelerini tek satır okumadan ekranlarda sallamak tam anlamıyla cehalettir. Halil İnalcık gibi ömrünü tözlü belgelere adamış dev isimlerin kemikleri sızlıyor bu masa başı masalcıları yüzünden.

Adamların elinde bir tane bile Osmanlıca vesika okuma belgesi yok ama her konuda ahkam kesiyorlar. “Ben arşivi okudum” desen, hemen “O arşiv taraflıdır” diye cevap yetiştiriyorlar. Sanki arşivler onların evinin bodrumunda duruyor da her gece fenerle inip okuyorlar. Osmanlıca bilmezler, ama “Efendim vesika şöyle diyor” diye öyle bir anlatırlar ki insan ister istemez “bu adam padişahın yanında mı yaşamış?” diye düşünüyor. bir de “Kaynak göster” dersen, “Sen kaynakları sorgulayacak değilsin” ukalalığıyla karşılaşırsın. Hani derler ya, “Kitap kurdu” diye; bunlar da masa başı güvesi olmuş, ne bulurlarsa kemiriyorlar.

Kardeşim, tarih dediğin sandalye çivilemek değil ki otur anlatıver. Arşiv kapısı herkese açık, gidin okuyun, tözlü rafları karıştırın, sonra gelin konuşun. İlla bir yere bağlamak istiyorsan, o zaman söyle: Okumadan konuşanın lafı ancak kendi ideolojik fantezisine yarar, millete bir faydası olmaz. Bizim milletimiz vesikanın, belgenin üstüne kurulmuştur; masal dinleyecek değiliz. Hadi bakalım, arşivler sizi bekliyor, haydi kolay gelsin.

Arşiv her şeydir.