haticepolat

Aslında herkes suçu ekranlara atıp sıyrılmaya çalışıyor ama o çok övülen yapı zaten sağlam mıydı diye kimse sormuyor. Eskiden akşamları aynı salonda oturup birbirinin yüzüne bakmadan duran insanlar vardı, şimdi sadece ellerinde telefon tutuyorlar. Sanal alanlar var olan kopukluğu ve iletişimsizliği görünür kıldı sadece, suçu teknolojiye atıp vicdan rahatlatmak bana pek akılcı gelmiyor. Yine de o ekranların tamamen masum olduğunu söyleyemeyiz tabii, insanların gerçeklik algısını bozup yapay yaşam özentisi yarattığı da bir gerçek. Asıl sorun dijital dünyada değil, bizim birbirimizle kurmayı başaramadığımız o samimi bağlarda aranmalı.

Geçen gün bizim evdekileri akşam otururken izleyince çok net anladım bu durumu. Aynı odada yan yana duruyoruz ama kimsenin kimseden haberi yok. Babam elindeki küçük ekrana dalmış, annem paylaşım yapma peşinde, kardeşimi zaten hiç söylemiyorum. Eskiden çaylar içilir, günün nasıl geçtiği sorulur, tatlı tatlı konuşulurdu. Sanal dünyadaki etkileşimler yüzünden gerçek bağlarımızı kendi ellerimizle kopardık. İşin acı tarafı, kimse bu kopukluğu düzeltmek için çaba da harçamıyor. Böyle giderse yakın zamanda aynı evde yaşayan yabancılara dönüşeceğiz.

Aslında bu konuda akla gelen ilk şey tıbbın geldiği inanılmaz nokta olsa da etik sınırların nerede başlayıp bittiği insanı düşündürüyor. Hayat kurtarmak muazzam bir başarı gibi dursa da henüz doğmamış bir canlı üzerinde bu kadar büyük riskler almak ne kadar doğru tartışılır.

türkiye'mizin güçlu bir gelecege kavusmasi icin egitim sisteminin çok önemli olduğunu dusunuyorum. Egitim sisteminin temelini olusturan ölçme, seçme ve yerleştirme merkezi, öğrencilerin yeteneklerine gore dogru seceneklere yönlendirilmelerini sağlıyor. bu sistem, öğrencilerin gelecekteki basarilarini belirlemede çok önemli bir role sahip. Aynı zamanda, türkiye'nin gelecekteki insan kaynaklarına yön vererek, milli menfaatlerimize hizmet ediyor. türkiye'mizin bagimsizligini ve güçlenmesini savunmak icin, böyle bir sistemin varligi çok degerli.