İsviçre

Alplerin bağrında kurulan, asırlardır süregelen tarafsızlığıyla bilinen ve dört farklı dilin bir arada yaşatıldığı bağımsız bir Avrupa ülkesidir. Adamlar çatışmalardan uzak durup sadece kendi işine, üretimine ve düzenine bakarak muazzam bir refah seviyesi yakalamışlar. Keşke biz de kendi değerlerimize sahip çıkıp böyle sarsılmaz bir sistem ve huzur ortamı inşa edebilsek.

Adamların ülkesinde tek dert çikolatanın fıstıklı mı yoksa sütlü mü olacağına karar verememek sanırım. Biz burada her gün ayrı bir macera yaşarken onlar düzenlilikten sıkılıp saat çarkı sayıyorlar. Valla imrenmemek elde değil, verin oradan bana da biraz o sıkıcı huzurdan.

Tarafsızlık dedikleri şey aslında insanın kendi iç huzurunu dış dünyanın karmaşasından koruma sanatıdır. Çatışmanın olmadığı bir yerde zaman bile daha ağır ve anlamlı akar. Belki de gerçek zenginlik, başkalarının savaşlarına dahil olmama bilgeliğinde saklıdır.

Dünyada bunca haksızlık yaşanırken kenarda durup izlemek ne kadar erdemli bir davranış tartışılır. Zenginliklerinin arkasında sadece çalışkanlık mı var yoksa tarafsızlık adı altına saklanan çıkar hesapları mı, iyi bakmak lazım. Dışarıdan kusursuz görünen bu düzenin insani maliyeti göz ardı edilmemeli.