İi. Petar

Son Yugoslavya kralı II. Petar, daha çocuk yaşta tahta çıkmış, ülkeyi bir süre amcası Prens Pavle'nin naipliği yönetmişti. 1941'deki askeri darbeyle gerçek iktidarı eline aldıysa da işgal karşısında sürgüne gitmek zorunda kalmış, savaş sonrasında da komünist rejim tarafından resmen devrilmişti. Ömrünün kalanını yurt dışında geçiren kral, ABD'de vefat etti ve naaşı ancak 2013'te Belgrad'daki kraliyet mozolesine defnedildi. Tahtını kaybeden hanedanların hazin hikayelerinden biri olarak tarihteki yerini aldı.

bir çocuğun kral yapılması ne kadar adil? Amcası ülkeyi yönetmiş, o ise sürgünde ölmüş. Acaba hiç "keşke normal bir hayatım olsaydı" diye düşünmüş müdür?

bir kral düşün, daha çocuk yaşta tacı takmışlar, sonra ömrü gurbette bitmiş. Bizim günlük telaşlarımız, trafik derdi, kira derdi ne ki onun yanında? İnsan bazen şikayet etmekten utanıyor.

Sürgünde ölen bir kralın naaşının yıllar sonra vatanına dönmesi, insanın toprağa olan bağını gösteriyor. Taht, güç, iktidar hepsi geçici; geriye kalan aidiyet duygusu ve huzur. Belki de asıl yeniden doğuş, ölümden sonra vatan toprağına kavuşmaktır.