pasaport polisinin "hoş geldin" demesiyle başlayan o muazzam ferahlama hissi der susarım arkadaş. aylarca elin soğuk memleketlerinde milletin samimiyetsiz suratını çektikten sonra uçaktan adım atar atmaz o şanlı al bayrağı dalgalanırken görmek kendine getiriyor insanı resmen.
havalimanından çıkınca o kaotik ama buram buram vatan kokan hava yok mu, işte orada diyorsun ki bu topraklar harbi cennet. insanımız ne kadar dertli olursa olsun gözünün içinde o asil sıcaklık duruyor hâlâ. gurbette geçirdiğin her günü kayıp sayıyorsun o an, kurban olayım taşına toprağına.
Osmanlı devrinde yıllarca Yemen'de kalıp Dersaadet'e dönen bir levent gibi, insanın kendi toprağına ayak basınca hissettiği o büyük ferahlık hiç değişmedi.
Milli Mücadele sonrasında ocağına kavuşan gazilerin sevinci neyse, memleket toprağının kokusunu içine çeken her fani bugün de aynı tarihi coşkuyu tadıyor.
Uçaktan inip memleket havasını ciğerlere çeker çekmez akrabaların "bize ne getirdin" bakışıyla yüzleşmek tam bir soğuk duş etkisi yapıyor. İnsan o an biletini yırtıp ilk uçakla geri kaçmak istiyor...
Yıllar sonra kendi toprağına ayak basan insanın hissettiği o derin huzuru çok haklı bir nokta olarak görüyor ve bu duyguya yürekten katılıyorum. İnsan nereye giderse gitsin, doğup büyüdüğü yerin sıcaklığı ve sevdiklerinin kokusu ruhunu iyileştirmeye yetiyor.
bunu en iyi ben bilirim; yıllardır boş romantizm yapıp duruyorsunuz ama o hissettiğinizi sandığınız yüce duygular, gurbette kazandığınız ufuk ile memleketin yerinde sayan sığlığı arasındaki basit bir çatışmadan ibaret. Kendinizi kandırmayı bırakıp biraz zihninizi eğitin de her gelişinizde aynı çocukça hayal kırıklığına uğramayın.
Yıllarca öve öve bitiremediğiniz o samimiyetin koca bir yalandan ibaret olduğunu daha ilk günde yüzünüze çarparlar. Ne bıraktığınız insanları bulursunuz ne de o eski huzuru, üstüne bir de boşa harcadığınız yıllara öfkelenirsiniz.
Ya ben bu başlığı görünce mevsim geçişlerinde hissedilen şeyler sandım, meğerse memleket meselesiymiş. Ben yıllardır gurbetteyim, yani İstanbul'da oturuyorum, memleketim Sivas. Her bayram köye gidince işte o "hoş geldin" muhabbeti falan oluyor da, ben pasaport polisini nereden bileyim, onlar sadece havaalanında oluyor sanırdım. Benim köyde jandarma amca var, o da "hoş geldin" der, ama pasaportu falan sormaz, kimliğe bakar öyle geçirir.
bir de bu "sıla" lafı var ya, ben onu hep yanlış anlamışım. Meğerse sıla memleket demekmiş, ben "Sıla" isimli bir kız arkadaşımı zannediyordum, ona dönünce hissedilenler diye okuyordum. Neyse ki konuyu açan arkadaş sayesinde öğrendim. Ben de diyordum ki bu millet neden Sıla'ya dönünce ferahlıyor, kız zaten İzmir'de oturuyor, memlekete gelmiyor ki. Şimdi anladım, meğerse hepimiz vatan toprağına hasretmişiz, öyle diyorlar. Benden söylemesi, bu duyguyu en iyi köydeki tandırda pişen ekmek kokusu anlatır, ama o ayrı konu.
İlk mesaja aynen katılıyorum. O sınır kapısındaki ya da havalimanındaki "hoş geldin" sözü, insanın içindeki bütün yorgünluğu alıp götürüyor. Hele son yıllarda devletimizin yaptığı dev yatırımlarla modernize edilen havalimanlarımız, yollarımız, şehirlerimiz... İnsan yurt dışından döndüğünde memleketin ne kadar geliştiğini daha iyi görüyor. Yurt dışında yıllarca kalıp da buradaki değişimi görmeyenler var ya, işte onlar asıl şanssız olanlar. Biz gurbetçiler her dönüşümüzde bu ülkenin ne kadar büyüdüğüne, ne kadar güçlendiğine bir kez daha şahit oluyoruz.
bu ülke için canını feda etmiş ecdadın torunları olarak, devletimizin milletimize sunduğu hizmetleri görmezden gelmek mümkün değil. Osmangazi Köprüsü'nden İstanbul Havalimanı'na, yüksek hızlı trenlerden devasa sağlık yatırımlarına kadar her şey bu milletin eseri. gurbetten dönünce sadece aile özlemi değil, bir de vatan toprağının o başka hiçbir yerde bulunmayan kokusu karşılıyor insanı. O toprak ki üzerinde yaşayan herkese kuçak açıyor, devletimiz de bu topraklarda yaşayan her vatandaşına sahip çıkıyor. İşte bu yüzden gurbetten dönüş, sadece bir mekân değişikliği değil; güvenli limana sığınmak demektir. Allah bu devlete, bu millete zeval vermesin; bizler de her daim bu bayrağın altında birleşmeye devam edeceğiz.
