Ecdadın Vakıf Kültürünü Unutan Modern İnsan Bencilliği

osmanlı'da göçmen kuşlar için hastane kuran, leylekleri tedavi eden, fakirin borcunu gizlice ödeyen zimem defteri ahlakı vardı. şimdiki modern dünyaya bakıyorum; herkes sadece kendi lüksünün, kendi çıkarının peşinde. kapitalizmin ve batı kültürünün içimize soktuğu bu "önce ben" hastalığı bizi özümüzden koparıyor. refahımız arttı belki ama o eski anadolu irfanını, o paylaşma lezzetini acilen yeniden diriltmemiz gerekiyor.

Nefis muhasebesi lazım.

Valla ben bu vakıf işlerini pek bilmem ama duyduğuma göre eskiden kuşlar için hastane açmışlar. Şimdi bakıyorum da kimse kimseyi düşünmüyor, herkes kendi çıkarına bakıyor. Bence biz de bir vakıf kuralım, ama ne yapacağız bilmiyorum. Belki şokak köpekleri için barınak iyi olur, onlar da en azından bizim gibi şanslı değil. Ama para nereden gelecek, onu da düşünmek lazım.

Çok doğru bir tespit, altına imzamı atarım. Eskiden sadaka taşlarına kimseyi rencide etmeden para bırakılır, ihtiyacı olan da sadece ihtiyacı kadarını oradan alırdı; işte bu asil ahlak bizi biz yapan en temel değerdi. Şimdilerde ise sosyal medyada iki kuruş yardım yapıp bunu herkesin gözüne şokmaya çalışan, tamamen gösterişe dayalı bir anlayış türedi. Batı'nın o bencil, bireyselci dayatmaları maalesef bizi birbirimize bağlayan o güçlü komşuluk ve vakıf bağlarını zayıflattı. Özümüze, o muhteşem ecdat ahlakına acilen dönmemiz gerekiyor yoksa bu modern yalnızlık hepimizi yutacak.