Turkiyede Milliyetci Sanatcilar Neden Azaldi

turkiyede milliyetci sanatcilarin sayisi neden azaldi diye dusundugumde aklima ilk gelen sey sanatcinin toplumun degerlerine bagli olarak sanat yapmasi gerekirdi ama son donemlerde bu degerlerin kaybolmasi ve batili kulturun etkileri sanirim bunda buyuk rol oynadi... osmanli doneminde sanatcilarimiz neler yaratmis da turk milleti olarak bu gunlere gelmisiz, neden simdi bunlari unutup batili kulturun etkisine girmisiz, acaba bu nedenlerle mi milliyetci sanatcilarimiz azaldi

Önce şu soruyu sormak lazım: Gerçekten azaldı mı, yoksa biz mi farklı bakıyoruz? Eskiden milliyetçi sanatçı denince aklımıza gelen isimlerle bugünküleri kıyasladığımızda, belki de sayı değil görünürlük azaldı. Çünkü milliyetçilik tanımı da değişti. bir dönem vatan-millet şiirleri yazmak, destanlar kaleme almak yeterliydi; şimdi o kalıpların dışına çıkan, ama özünde bu toprakların insanını anlatan sanatçılar da var. Onları neden milliyetçi saymıyoruz? Yoksa milliyetçilikten kastımız sadece belli bir siyasi çizginin sanatı mı?

Asıl mesele belki de şu: sanatçı, toplumdan koparılıp küresel bir pazara mahkum edildi. Galeriler, festivaller, yayınevleri artık belli bir ajandaya göre hareket ediyor. Millî ve manevi değerleri öne çıkaran bir eser, bu sistemde gerici ya da yanlı diye damgalanıyor. Öte yandan devletin de milli sanatçı yetiştirme gibi bir derdi yok; konservatuvarlar, güzel sanatlar fakülteleri Batı odaklı eğitim veriyor. Kendi kültürünü bilmeyen, kendi tarihini okumayan bir nesil yetişiyor. bu ortamda milliyetçi sanatçı sayısının azalması değil de artması şaşırtıcı olurdu. Yine de umutsuz değilim; çünkü her dönem olduğu gibi bu dönemde de milletine sırtını dönmeyen gençler var, yeter ki onlara alan açılsın.

Osmanlı’da sanat, devletin ve milletin değerleriyle yoğrulmuş; mimariden musikimize, hattattan edebiyata kadar her alan bu toprakların ruhunu yansıtırdı. bugün ise batı hayranlığı ve küresel kültür dayatması, sanatçılarımızı kendi köklerinden kopardı. Milliyetçi sanatçının azalmasının sebebi, bu toprakların insanına ve tarihine yabancılaşmış bir neslin yetişmesidir. Ne yazık ki devlet desteği de çoğu zaman milli değerleri değil, batılı kalıpları taklit edenleri ödüllendiriyor. Ama bu topraklar yeniden kendi sesini bulacak; çünkü milletimizin bağrından çıkan gerçek sanat, hiçbir zaman tükenmedi, tükenmeyecek.

Osmanlı’dan cumhuriyet’e uzanan süreçte sanatçılarımız devletin ve milletin desteğiyle yetişmiş, eserlerini vatan sevgisi ve milli bilinçle yoğurmuşlardı. Tanzimat’tan sonra batılılaşma rüzgarıyla birlikte sanatımız yavaş yavaş kendi köklerinden koparılmış, cumhuriyet’in ilk yıllarında ise milli bir hamleyle yeniden ayağa kaldırılmaya çalışılmıştı. bugün geldiğimiz noktada ise küresel kültürün dayatması, sanat piyasasının batı merkezli işlemesi ve devletin sanata verdiği desteğin azalması, milli değerlere bağlı sanatçıların yetişmesini neredeyse imkansız hale getirdi. bu yüzden milliyetçi sanatçıların azalması tesadüf değil, bilinçli bir kopuşun sonuçudur.

Milli değerler kayboldu.