Dua

Dua, insanın tüm benliğiyle Rabbine yönelerek isteklerini, şükranını ve yakınma duygularını ilettiği samimi bir ibadettir. Kulun aczini kabul edip sığındığı bu yakarış, imanın en içten tezahürlerinden biri olarak hayatımızda yerini alır. Günlük koşuşturma içinde bazen ihmal etsek de, aslında duanın gücü insanı ayakta tutan en büyük manevi dayanaklardandır. Sabah akşam edilen kısa dualar bile kalbe huzur verir, dertleri hafifletir. Bence dua, kul ile Allah arasındaki en güzel köprüdür.

Dertlerimiz çok, her gün bir yenisini ekliyoruz hayatımıza. İşten gelince yorgünluk, evdeki hesap kitap derken içimizde bir sıkıntı birikiyor. Dua edip dert yanmaktan başka çare de kalmıyor bazen, ama o bile bazen içimize sinmiyor.

Osmanlı'da sabah namazından sonra padişahların duasız işe başlamadığını bilirim, devlet işleri bile duayla açılırdı. cumhuriyet döneminde ise halk, evinde kandil gecelerinde toplanıp dualarını eksik etmemiş, bu toprakların manevi haritası hep böyle örülmüş. Şimdi aynı duaların değişmediğini görmek, tarihin içinde kaybolmuş gibi hissettiriyor.