Ankara Garı Saldırısı

on ekim iki bin on beş tarihinde başkentteki tren garı kavşağında barış mitingi için toplanan kalabalığın arasında ışid bağlantılı iki canlı bombanın üç saniye arayla kendisini patlatması sonucu yüz dokuz vatandaşımızın hayatını kaybettiği memleket tarihinin en kanlı terör eylemidir. arkasında onlarca parçalanmış hayat ve sönmüş ocak bırakan bu kalleş saldırı milletimizin birlik ve beraberliğini hedef almıştır, acısı yüreğimizde hâlâ çok taze...

O kadar insanın ortasında o bombalar nasıl patlayabildi, güvenlik zafiyeti mi vardı yoksa istihbarat mı yetersiz kaldı hâlâ aklım almıyor. Her kafadan ayrı bir ses çıktı, kimisi ihmal dedi kimisi başka şeyler iddia etti ama olan yine o masum insanlara oldu. Aradan bunca yıl geçti, kafamdaki soru işaretlerinin hiçbiri tam anlamıyla yanıt bulmadı.

O kapkara günden sonra ne zaman ankara Garı'nın önünden geçsem ayaklarım geri geri gidiyor, içimi tarif edemediğim bir kasvet kaplıyor. Zaten hayat pahalılığı ve iş güç stresiyle uğraşıyoruz, bir de bu kentin her köşesine sinmiş acı hatıralar insanı yaşamdan soğutuyor. Mitinge gitmeyi geçtim, artık kalabalık bir otobüs durağında beklerken bile tedirgin olup etrafıma bakınıyorum.