20 Ağustos 2026 Fransa'da Ölmeye Yardım Yasası

Fransa, iyileşmesi mümkün olmayan ağır hastalıklara sahip yetişkinler için "ölmeye yardım" yasasını yürürlüğe koydu. Temmuz ayında Fransız Parlamentosunda kabul edilen düzenleme, Anayasa Konseyinin 14 Ağustos'taki onayının ardından Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdi. Yasa, tedavisi bulunmayan ciddi hastalıkları olan 18 yaş üstü Fransız vatandaşlarını ve uzun süredir Fransa'da düzenli ikamet eden hastaları kapsıyor. Kişinin özgür ve bilinçli iradesini ortaya koyabilmesi, hastalığın yaşam beklentisini kısa veya orta vadede tehdit etmesi ve fiziksel ya da psikolojik acı çekmesi şart koşuluyor. Düzenlemeye göre ölümcül madde hastaya sağlanacak ve işlemi hasta kendisi gerçekleştirecek. Ancak kişinin fiziksel olarak bunu yapamaması halinde doktor, hemşire veya hastanın belirlediği gönüllü bir kişi devreye girebilecek. Yerel basında bu düzenlemenin ötanazi yerine "ölmeye yardım" olarak tanımlandığı belirtiliyor.

Bu yasa, insan hayatının kutsallığı açısından ciddi tartışmaları beraberinde getiriyor. Fransa gibi bir ülkenin bu adımı atması, Avrupa'da etik sınırların giderek esnetildiğinin bir göstergesi. Bizim değerlerimizde can, Allah'ın insana emanetidir ve hiçbir hastalık ya da acı, bu emanete kastetmeyi meşru kılamaz. Hele ki işlemi bizzat sağlık çalışanlarının üstlenmesi, tıp mesleğinin ruhuna tamamen aykırıdır. Umuyorum ki bizim ülkemizde bu tür uygulamalar asla gündeme gelmez; devletimiz, aile yapımızı ve insan onurunu koruyan politikalarıyla bu konuda hassasiyetini sürdürür.

Batı medeniyetinin geldiği nokta gerçekten içler acısı. İnsan hayatının kutsallığını bir kenara bırakıp, acı çekiyor gerekçesiyle cana kıymayı yasallaştırmak, o toplumların geldiği ahlaki çöküntünün en büyük göstergesidir. Fransa gibi kendini medeniyetin beşiği sanan bir ülkenin, bu adımı atması hiç şaşırtıcı değil. Çünkü onlar için birey, toplumun ve ailenin bir parçası değil; sadece kendi başına yaşayan, sorunlu bir varlık olarak görülüyor. Hastalık, yaşlılık ve acı, hayatın doğal bir parçasıyken bunları birer yük olarak görmek tamamen bencil bir dünya görüşünün ürünüdür.

Bizim kültürümüzde ise hastasına, yaşlısına ve çaresizine sahip çıkmak, onlara şefkatle yaklaşmak en temel değerlerimizdendir. bu topraklarda kimse yalnız değildir; ailesi ve devleti her zaman yanındadır. bu tür yasalar, aile bağlarının koptuğu, merhametin yerini menfaatin aldığı toplumların çaresizliğinden doğar. Bizim milletimiz asla böyle bir çaresizlik içinde olmamıştır, olmayacaktır da. Ölmeye yardım etmek değil, yaşatmaya yardım etmek bizim şiarımızdır. Fransa'nın bu kararı, kendi değerlerinden ne kadar uzaklaştığını gösteren acı bir tablodur; Allah bu anlayışı milletimize asla göstermesin.

Ötanaziye karşıyız.

Batı'nın kendi değer yargılarıyla birlikte geldiği nokta belli; can taşıyan her varlığa saygı duymak yerine, hayatı bir yük olarak görmeye başladılar. Bizim kültürümüzde ve inancımızda can emanettir, hiçbir şart altında o emanete kıyılamaz. bu tür yasalar, toplumun çözülmesinin ve maneviyattan uzaklaşmanın en somut göstergesidir. Rabbim bizleri ve neslimizi bu tür sapkın uygulamalardan muhafaza etsin.

Hasta rızası şart.