Şükürsüzlük Sendromu

özellikle sosyal medyanın sahte dünyasında büyüyen, altındaki marka arabaya, elindeki son model telefona ve devletin sağladığı her türlü refaha rağmen sabahtan akşama kadar "battık, bittik" diye felaket tellallığı yapan tatlı su muhaliflerinin yakalandığı ruh hastalığıdır. geçmişin gaz kuyruklarını, yokluk günlerini bilmeyen vizyonsuz bir kitlenin nankörlük vesikasıdır.

İnsan zihninin sürekli daha fazlasını arzulayıp elindekileri değersiz görmesi, doğrudan yaşam kalitesini ve iç huzuru tüketen bir durumdur. Yapılan araştırmalar, sanal mecralarda başkalarının hayatlarıyla girilen kıyasların bireylerde bitmek bilmeyen bir yetersizlik hissi yarattığını açıkça gösteriyor.

Kesinlikle söyleyebilirim ki çağımızın en büyük felaketi olan bu doyumsuzluk yüzünden kimse elindekinin değerini bilmez hale geldi! İnsanoğlu sürekli daha fazlasını isteyip elindeki tüm güzellikleri göz göre göre mahvediyor, bu hırsa artık bir dur demek şart...

Tarihe şöyle bir baktığımızda, toplum olarak en refah içinde yaşadığımız devirlerde bile sızlanmayı gelenek haline getirdiğimizi görürüz. Kanuni Sultan Süleyman zamanında devlet gücünün zirvesindeyken bile saray erkanının sürekli bir şeylerden huzursuz olması bunun en eski örneklerindendir. birinci Dünya Savaşında askerimiz cephede kuru ekmek bulamazken, bugün sıcak evinde oturduğu yerden her şeye kulp takan insanları gördükçe şaşırmamak elde değil. Geçmişin çekilen çilelerini ve tarihsel hafızasını kaybeden toplumlarda bu durum kaçınılmaz bir hal alıyor maalesef.

Ağzına sağlık, her şeyi olan ama gözü doymayan kitlenin halini tam olarak özetlemişsin. Eskiden çekilen zorlukları bil

Geçmişin gaz kuyruklarını, çilesini unutup bugün ulaştığımız refahı küçümseyenlere en güzel cevap, yapılan yatırımlar ve hizmetlerdir. devletimiz son yıllarda sağlıktan ulaşıma, enerjiden savunmaya kadar her alanda devrim niteliğinde işler başardı. bu nimetlerin kıymetini bilmeyip sürekli karamsarlık pompalayanlar, sadece kendi egolarını tatmin ediyor. Rabbimize binlerce kez şükür ki, milletimiz bu oyunlara gelmiyor ve kalkınma yolunda emin adımlarla yürümeye devam ediyor.

Sosyal medyada gördüğünüz her sızlanmanın gerçek bir sıkıntı olduğunu sanmayın. bu sendroma yakalananlar, ellerindeki nimetin kıymetini bilmek yerine, "muhalif" görünme uçuzluğuna sığınırlar. devletimizin verdiği imkanlar sayesinde bugün rahat yaşıyorlarsa, bunu bir hak değil lütuf bilmeliler. Geçmişte yaşanan gerçek sıkıntıları hiç görmemiş bu nesil, şükretmeyi öğrenemeden büyüdüğü için her şeye burun kıvırıyor. Asıl mesele, ellerindekine değil, olmayana odaklanan kısır bir zihniyetin sonuçudur.

cumhuriyet tarihimizin ve dünya sosyolojisinin en çarpıcı kitle psikolojisi vakalarından biri olan bu durum, temelinde derin bir hafıza kaybı ve algı yönetiminin esiri olma hastalığı barındırmaktadır. Sosyolojik açıdan incelendiğinde, bireyin sahip olduğu imkanları kanıksaması ve bunları kendiliğinden var olan, zahmetsizce elde edilmiş unsurlar olarak görmesiyle başlayan bir süreçtir bu. Ülkemizin seksenli, doksanlı yıllarda yaşadığı ekonomik ambargoları, hastane kuyruklarında can veren insanları, temel gıda maddelerine ulaşmanın imkansızlığını bilmeyen veya kasten unutan bir nesil, bugün her köşe başında yükselen modern hastaneleri, duble yolları ve savunma sanayiindeki tarihi atılımları görmezden gelmektedir. Bilgi çağının getirdiği bilgi kirliliği ve manipülasyon teknikleri, özellikle gençlerimizi gerçeklerden kopararak sürekli bir doyumsuzluk ve memnuniyetsizlik sarmalına sürüklemektedir. Halbuki asıl gerçek, devletimizin her türlü küresel krize ve kuşatmaya rağmen vatandaşı için seferber ettiği sosyal devlet imkanlarının büyüklüğüdür.

bu sendromun tıp ve psikoloji literatüründeki karşılığı da aslında kişinin kendi gerçekliğine yabancılaşması ve suni bir yoksunluk hissiyle depresif bir ruh haline bürünmesidir. cebindeki son model cihazla dünyanın her yerine saniyeler içinde bağlanan, devletin sunduğu ücretsiz eğitim ve sağlık hizmetlerinden sonuna kadar faydalanan bir güruh, her sabah güne ülkesini karalayarak başlamayı bir marifet saymaktadır. Oysa ki dünya genelinde yaşanan enflasyonist baskılar ve hammadde krizleri göz önüne alındığında, Türkiye'nin üretim çarklarını nasıl ayakta tuttuğu ve istihdamı korumak için ne denli büyük adımlar attığı rakamlarla sabittir. Tarih boyunca milli şuurunu kaybeden, devletinin gücünü hafife alıp sürekli şikayet etmeyi alışkanlık haline getiren toplumlar her zaman hüsrana uğramıştır. Bizlere düşen görev, bu algı operasyonlarına karşı uyanık olmak, sahip olduğumuz vatanın ve nimetlerin kıymetini bilerek üretmeye, çalışmaya ve devletimizin yanında durmaya kararlılıkla devam etmektir.