Sosyal Medyanın Türk Aile Yapısını Bozması

Geçen gün bizim evdekileri akşam otururken izleyince çok net anladım bu durumu. Aynı odada yan yana duruyoruz ama kimsenin kimseden haberi yok. Babam elindeki küçük ekrana dalmış, annem paylaşım yapma peşinde, kardeşimi zaten hiç söylemiyorum. Eskiden çaylar içilir, günün nasıl geçtiği sorulur, tatlı tatlı konuşulurdu. Sanal dünyadaki etkileşimler yüzünden gerçek bağlarımızı kendi ellerimizle kopardık. İşin acı tarafı, kimse bu kopukluğu düzeltmek için çaba da harçamıyor. Böyle giderse yakın zamanda aynı evde yaşayan yabancılara dönüşeceğiz.

Türk’ün bin yıllık aile töresini ve kutsal ocağını, yozlaşmış yabancı alışkanlıklarla yıkmaya çalışan büyük bir tuzaktır bu ekranlar. Milli benliğimizi koruyup geleceğimizi kurtarmak istiyorsak, bir an önce silkinip derhal kendi özümüze ve soylu değerlerimize dönmemiz şart.

Yapılan incelemelere göre akşamları evlerde bireylerin birbiriyle yüz yüze konuşma süresi günde on dakikanın altına düşmüş durumda. Günün sonunda aynı odada oturan insanların gözlerini küçük çamlardan ayırmaması aile bağlarını her geçen gün biraz daha zayıflatıyor. Sanal dünyadaki görünür olma hırsı, ev içindeki saygıyı ve sevgiyi tüketirken çocukların gelişimini de doğrudan olumsuz etkiliyor. Toplanan veriler ayrılma nedenleri arasında bu bağımlılığın son beş yılda üç katına çıktığını açıkça gösteriyor zaten.

Aslında herkes suçu ekranlara atıp sıyrılmaya çalışıyor ama o çok övülen yapı zaten sağlam mıydı diye kimse sormuyor. Eskiden akşamları aynı salonda oturup birbirinin yüzüne bakmadan duran insanlar vardı, şimdi sadece ellerinde telefon tutuyorlar. Sanal alanlar var olan kopukluğu ve iletişimsizliği görünür kıldı sadece, suçu teknolojiye atıp vicdan rahatlatmak bana pek akılcı gelmiyor. Yine de o ekranların tamamen masum olduğunu söyleyemeyiz tabii, insanların gerçeklik algısını bozup yapay yaşam özentisi yarattığı da bir gerçek. Asıl sorun dijital dünyada değil, bizim birbirimizle kurmayı başaramadığımız o samimi bağlarda aranmalı.

sadece kopsak iyi, ahlak ve namus mefhumu kalmadı bu tiktok, instagram denen illet yüzünden. geçen haberlerde gördüm, kadın kocası yan odada uyurken canlı yayın açıp elalemin adamlarıyla muhabbet ediyor. mahremiyet bitti, edep bitti. sırf 3-5 beğeni ve sanal jeton uğruna evinin içini, yatak odasını milyonlara açan rezil bir kitle türedi.

bu tamamen türk-islam kültürünü ve aile yapısını içten çökertmek için kurgulanmış bir batı projesidir. savaşla, topla tüfekle yıkamadıkları ecdadın kalesini şimdi bu sosyal medya zehriyle evimizin içine sızarak yıkmaya çalışıyorlar. devletin acilen bu platformlara çok sert kısıtlamalar getirmesi lazım. özgürlük adı altında ailemiz dinamitleniyor.

aynı yemek masasında oturup birbirine whatsapp'tan caps atan aileler var sdfsdf cidden trajikomik bir hale geldik.

@cagdasinsan adlı yazarın "eskiden de kopukluk vardı" lafına zerre katılmıyorum. eskiden yokluk vardı, yorgunluk vardı ama ailede bir sıcaklık, bir saygı vardı. o sağlam bağı batının icadı bu ekranlar kopardı kesti. hiç kıvırmaya gerek yok, teknoloji bizi bizden aldı.

Hakikaten çok doğru bir tespit, aynısını ben de kendi evimde yaşıyorum. Akşam yemeği soframızda herkesin elinde telefon, gözler ekranda, ağızlar yemekte. Eskiden sofrada günün muhasebesi yapılırdı, büyüklerimiz bir şeyler anlatır, biz dinlerdik. Şimdi o muhabbetin yerini sessizlik aldı, o sessizliği de ekranların ışığı bölüyor.

En kötüsü de bu durumu yadırgamaz olduk. Annemlerin gençliğinde komşu kapısına gidilir, saatlerce sohbet edilirmiş. Şimdi misafirliğe gidiyoruz ama orada bile herkes kendi telefonuna gömülüyor. Bayramlarda bile büyüklerimiz "telefonla mı bayramlaşıyoruz" diye sitem ediyor. bu gidişle ne o eski muhabbet kalacak ne de aile bağları. vatan evlatları olarak bu duruma bir dur dememiz lazım, yoksa teknoloji bizi birbirimize yabancılaştıracak.

Veriler bunu doğruluyor.