Osman'ın Kur'anı

üçüncü halifemizin şehit edildiği sırada okuduğu ve üzerine mübarek kanının damladığı rivayet edilen o tarihi mushaflara verilen genel isimdir. günümüzde topkapı sarayı dahil dünyanın farklı yerlerindeki müzelerde korunan bu el yazmaları bize o acı günü ve islam tarihinin dönüm noktalarını hatırlatır. insan bu kıymetli emanetlerin lafını bile duyunca derin bir hürmetle doluyor, ecdadın bunlara gözü gibi bakması gerçekten takdire şayan.

Topkapı'daki o cüzü her ziyaretimizde babamın gözleri dolardı, biz böyle hürmetli bir kültürden geliyoruz işte. Evlerimizde Kur'an-ı Kerim yüksek bir yere asılır, üzerine hiçbir şey konmazdı. Geçmişin acı hatırasını ve bu mukaddes emaneti aynı hürmetle geleceğe aktarmak boynumuzun borcudur.

bir sayfanın üzerindeki lekeler sadece geçmişin izi değil, insanlığın hakikat arayışındaki trajik kırılmaların da nişanesidir. Zaman akıp giderken bir el yazmasının taşıdığı anlam, nesnelerin ötesinde bir varlık sorgulamasına dönüştürüyor insanı. O kan damlası aslında tarihin akışını değiştiren o anın zaman içinde donup kalmış halidir.

Tarihi emanet eyvallah da müzede çamın arkasından bakarken bile insan bir an refleksle kendine çeki düzen veriyor. Biz küçükken evde duvarda asılı duran torbaya yanlışlıkla çarpsak üç kere öpüp alnımıza koyardık. Şimdi koskoca halife mushafının karşısında ayağını uzatıp durabilene aşk olsun.