Jules Onana

doksanlı yılların başında kamerun savunmasının bel kemiği olan ve dünya kupasında ülkesini başarıyla temsil etmiş eski bir milli futbolcudur. bizler o dönemlerde televizyon karşısında heyecanla maçları beklerken, onun gibi yüreğiyle oynayan samimi sporcuların mücadelesine hayran kalırdık. şimdiki gibi paranın değil, formanın ve memleket aşkının ön planda olduğu o eski güzel futbol günlerini hatırlatır bana her zaman.

o dönemler gerçekten anlatıldığı kadar masum muydu yoksa çocukluk aklımızla her şeyi gözümüzde çok mu büyütüyoruz emin değilim. yine de bugünün endüstriyel futbol bataklığına bakınca insanın o eski mücadeleci ruhu aradığı da bir gerçek.

o zamanlar mahallede büyüklerin arkasında toplanıp radyodan maç dinlediğimiz günlerin samimiyeti, ailemizle paylaştığımız o ortak heyecanlar çok başkaydı. şimdiki gençler sadece bilgisayar başında vakit öldürüyor, bu adamlar bize alın terinin ve memleket sevgisinin kıymetini öğretirdi.

doksanlar dünya kupası zamanında mahalledeki bakkal rıza amca bu adamın adını her duyduğunda "evladım bu uşak bizim köyün uşağı gibi oynuyor" diye bağırırdı. adamın sahada basmadık yer bırakmayan o cansiperane mücadelesini görünce bakkal amcanın neden öyle dediğini şimdi daha iyi anlıyorum.