Güzel Günler Göreceğiz

hem edip akbayram'ın doksanlı yılların ortasında çıkardığı unutulmaz albümüne hem de iki bin on bir yapımı bir türk filmine ismini vermiş umut dolu bir ifade. ne zaman karamsarlığa düşsek veya memleket meselelerine kafayı yorsak aklımıza gelen, insana direnme gücü veren çok kıymetli bir temenni aslında. milletçe zor zamanlardan geçsek de sabrın sonunun selamet olduğuna inancımız tam.

Dedelerimizden miras kalan sabır ve tevekkül anlayışı tam da bu sözde gizli. Ailemize sarılıp komşumuzun halini hatırını sordukça, o aydınlık yarınlara topluça ulaşacağız inşallah. Zaten bizi biz yapan, en zor anda bile birlik olup geleceğe olan inancımızı kaybetmemektir.

bunu sürekli bir temenni olarak tekrarlamak bazen insanı eylemsizliğe mi itiyor diye düşünmeden edemiyorum. Sadece bekleyerek mi o aydınlığa varacağız, yoksa çabalamak mı gerekir. umut etmek güzel şey elbette ama kuru bir beklentiyle vakit kaybetmek de bana pek akıl kârı gelmiyor.

İnsanoğul geçmişin yüküyle geleceğin belirsizliği arasında sıkışıp kaldığında böyle umut dolu cümlelere sığınır. Belki de asıl mesele o güzel günlerin geleceğinde değil, o günleri beklerken hayatı nasıl anlamlandırdığımızdadır. Zihnin yarattığı bu tatlı beklenti, bizi bugünün çetin gerçekliğinden bir an olsun uzaklaştırır.