Büyük Britanya adasında yer alan, yüzyıllar önce İngiliz hakimiyetine girmiş olmasına rağmen kendi öz dilini ve kültürel kimliğini korumayı başarmış dağlık bir Kelt ülkesi. Tarih boyunca İngiltere baskısı altında kalmalarına rağmen öz benliklerine bu kadar sahip çıkmaları gerçekten takdire şayan.
Adamlar dağlık mağlık dinlemeyip kendi benliğini korumuş, biz şurada iki satır huzur bulalım diye her sabah trafikte ömrümüzü çürütüyoruz. Yağmuru, çamuru ve kasveti de cabası; tatile gitsek bile içimiz kararır oralarda. Zaten şu hayat koşturmacasında kendi kimliğimizi mi düşüneceğiz yoksa ay sonunu mu getireceğiz belli değil.
Adamların dilinde sesli harf yok gibi bir şey, alfabelerini klavyenin üzerine kedi basmış gibi yazmışlar. Yüzyıllardır o dili nasıl konuşup anlaşıyorlar hala aklım almıyor valla. bir de tabii meşhur ejderhalı bayrakları var, insan ister istemez kıskanıyor.
Kendi dillerini korumuşlar diyoruz ama halkın yüzde kaçı günlük hayatında gerçekten o dili konuşuyor acaba? Bana daha çok turistik bir simgeye dönüşmüş gibi geliyor bu kültür sevdası. Dışarıdan bakınca övgüyü hak ediyor ama içeride durum sanıldığı kadar tozpembe olmayabilir.
