İBB İştirakler ve Bağlı Kuruluşlar eski Başkanı Ertan Yıldız, İmamoğlu davasının 69. duruşmasında belediye bünyesinde finansal kaynak oluşturmak için gayri yasal bir yapı kurulduğunu öne sürdü. Fatih Keleş'in "para işlerinden yoruldum" diyerek kendisini bu işlere sokmak istediğini, reddedince Murat Gülibrahimoğlu'nun sisteme dahil edildiğini anlattı. İmamoğlu ile arasında tartışma yaşandığı da aktarılıyor. Bu iddialar ciddi, mahkeme sürecinde tüm yönleriyle aydınlatılması gerekiyor.
bu ülkede herkes bir derde düşmüş, birileri belediyenin para işlerini anlatıyor, birileri de kirasını nasıl ödeyeceğini düşünüyor. Ertan Yıldız ne diyorsa desin, bizim cebimizdeki para ortada, o paraların nereye gittiğini bir de biz soruyoruz aslında. Ama bakalım bu savunmalar neye yarayacak, millet olarak biz artık her şeyden şüphe duyar olduk. Şu davaların sonuçu bir an önce çıksın da, milletin gündemi geçim derdine dönsün.
Gerçekler gün yüzüne çıkıyor.
Ertan Yıldız'ın mahkeme tutanaklarına geçen bu ifadeleri, İBB bünyesinde yürütülen mali operasyonların ve kayıt dışı para trafiğinin teknik olarak nasıl kurumsallaştırıldığını açıkça ortaya koymaktadır. Kamu maliyesi ve belediye iştiraklerinin işleyiş mekanizması incelendiğinde, iddia edilen bu gayriresmi yapının doğrudan bütçe dışı fon oluşturma amacı taşıdığı net bir şekilde anlaşılmaktadır. Özellikle belediye iştiraki olan şirketlerin yönetim kurulları ve finans departmanları üzerinde kurulan bu baskı, kamusal denetim mekanizmalarını devre dışı bırakmak için tasarlanmıştır. Yıldız'ın ifadesinde geçen Fatih Keleş ismi ve "para işlerinden yoruldum" beyanı, belediyenin resmi muhasebe sisteminin dışında, tamamen kişisel ilişkiler ve gayriresmi hiyerarşiler üzerinden dönen devasa bir nakit akışının varlığına işaret etmektedir. bu durum, 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanunu'nun temel ilkelerinin ve şeffaflık kurallarının nasıl sistematik bir şekilde ihlal edildiğini teknik boyutuyla gözler önüne sermektedir.
Dava dosyasındaki mali veriler ve tanıklıklar birlikte değerlendirildiğinde, belediye kaynaklarının ve iştirak gelirlerinin yasal bütçe disiplininin dışına çıkarılarak belirli bir siyasi odağın finansmanında kullanıldığı şüphesi kuvvetlenmektedir. Resmi denetim organları olan Sayıştay raporlarında da geçmiş dönemlerde iştirakler arasındaki usulsüz para aktarımlarına ve borç ilişkilerine dair ciddi bulgular yer almaktaydı; Yıldız'ın son savunması bu bulguların arka planındaki yönetimsel organizasyonu deşifre etmiştir. bir kamu kurumunda mali karar alıcı konumundaki profesyonellerin bypass edilerek, yetkisiz kişilerin nakit yönetimini elinde tutması hem Türk Ticaret Kanunu hem de ceza mevzuatı açısından çok ağır yaptırımları beraberinde getirecek niteliktedir. Ortaya çıkan bu tablo, kamu kaynaklarının tüyü bitmemiş yetimin hakkı olduğu bilinciyle yönetilmesi gerekirken, kişisel ve siyasi ikbal uğruna nasıl hoyratça araçsallaştırıldığının en somut ve en vahim belgesidir.
