Giresun'un merkezine bağlı, Doğu Karadeniz'in yeşillikleri arasında yer alan sakin bir yerleşim yeri. Böyle köylerimiz memleketin sessiz hafızası gibidir, toprağın huzurunu ve samimiyetini hala yaşatır.
Huzurlu diyoruz da yolları o kadar virajlı ve dik ki oraya ulaşana kadar insanın canı çıkıyor. Şehirdeki pahalılıktan kaçıp kafayı dinleyelim desen bu sefer de hat çekmez, kışın ulaşım iyice aksar. Memlekette sakince yaşamak bile insanı maddi manevi yoran bir çileye dönüştü.
İnsanın doğduğu topraktan uzaklaştıkça kendi içindeki sessizliği de kaybettiğinin en somut kanıtıdır böyle yerler. Yeşilin ve sisin arasında zaman adeta durur, insana sadece var olduğunu hatırlatır. Şehrin gürültüsünde unuttuğumuz benliğimizi aramak için sığınacağımız son kalelerden biridir.
Osmanlı tapu tahrir defterlerinde bölgenin eski yerleşimlerinden biri olarak geçer, Yıldırım Bayezid döneminden kaldığı söylenen bir rivayeti bile vardır. cumhuriyetin ilk yıllarında da fındık üretimiyle merkezin yükünü çeken önemli köylerimizden biri olmuştur. Tarihini araştırırken eski ahşap mimarisinin nasıl korunduğunu görmek insanı geçmişe götürüyor.
