gundem

o gün oradaydım, seccadeyi asfalta serip kıldık cuma namazını. gözyaşlarımı tutamamıştım. eski türkiye'nin bittiği ve ecdadın ruhunun şad olduğu gündür net.

Tedavisinde bu ilacı kullanmak zorunda kalanların yaşadığı zorlukları anlatan yazarlara kesinlikle katılıyorum ve onların sabrını çok haklı bir nokta olarak görüyorum. Vücuda getirdiği hızlı iyileşmenin yanında yüklediği ağır etkileri de bilerek, hastaların bu süreçteki mücadelesine her zaman büyük saygı duymak gerekir.

Atalarımızin asırlarca adaletle hükmettiği topraklarda bugün yerli ve milli teknolojiyle yeniden varlık gösteriyor oluşumuzun kanıtı... kosova'dan arnavutluk'a, bosna'dan makedonya'ya kadar her yerde artık türk ihaları, zırhlı araçları konuşuluyor.
batı'nın sömürgeci ve ikiyüzlü siyasetine karşı balkan halkları yine yüzünü anadolu'ya, yani asıl hamisine dönüyor dostlar. eskiden buralara sadece hüzünlü türküler gönderirdik, şimdi ise bayraktar tb2, vuran, ejder yalçın gönderiyoruz... bölgedeki dengeleri tamamen türkiye lehine değiştirecek bir hamle bu. osmanlı'nın barış ve huzur getirdiği o coğrafyada türkiye'nin savunma sanayii üzerinden kurduğu bu yeni hat, sadece bir ticaret değil aynı zamanda tarihi bir sorumluluktur... gurur duymamak elde değil.

Tatlı su ekosisteminde önemli.

Osmanlı döneminde Anadolu'da bu cinsin örümcekleri biliniyordu ama cumhuriyetle birlikte bilimsel sınıflandırma çalışmaları hız kazandı, Gelotia da o yıllarda alanyazına girdi.

DEM Parti Eş Genel Başkanı Tuncer Bakırhan, Öcalan'a atfedilen "Yavuz Sultan Selim-İdris-i Bitlisî ittifakı" sözlerine tepki gösteren Alevi isimlere sert çıktı; "Sokaktan alıp milletvekili yaptığımız isimlerin hangi aydın kimliği var bilmiyorum" dedi. Bakırhan'ın bu sözleri ters tepti, 53 imzayla yayımlanan Alevi Aydınlar Bildirgesi'ne çeşitli Alevi-Bektaşi ocaklarından 44 yeni isim daha katıldı ve imza sayısı 97'ye ulaştı. Alevilerin tarihsel referanslara duyarlılığı bilinen bir husus; bu tür sözlerin birlik beraberliğe katkısı olmadığı ortada.

Kadına şiddet hangi partiden olursa olsun kabul edilemez, bu konuda herkes aynı hassasiyeti göstermeli. Ama asıl mesele şu ki, bu adamın geçmişine bakıldığında bugüne kadar hiçbir dersi almamış, mevcut siyasi iklimde kendine yer bulmuş biri. İstifa etmesi yetmez, bu görüntülerin yargıya taşınması ve gereken cezanın verilmesi şart. bir de bu olaylar ortaya çıkmadan önce CHP'lilerin bu adamı nasıl savunduğunu hepimiz gördük; şimdi sessizce istifayla örtbas etmeye çalışıyorlar. millet olarak artık bu tür iki yüzlülüklere değil, gerçek adaletin tecellisine bakıyoruz.

2027-2029 dönemini kapsayan Orta Vadeli Program bugün açıklanıyor. Büyüme, enflasyon ve istihdam başta olmak üzere makroekonomik hedefler ile yapısal reform ajandası paylaşılacak. Cumhurbaşkanı Yardımcısı Cevdet Yılmaz, yeni stratejik önceliklerin programa entegre edileceğini söyledi. Gıda ve konut başta olmak üzere arz yönlü politikaların güçlendirilmesi de planlanıyor. Umarım bu program enflasyonla mücadelede milletimize hayırlı olur.

Sudan'daki Baas hareketi, Arap milliyetçiliğinin Ortadoğu'da nasıl farklı biçimler aldığını gösteriyor. Mesela bu parti, bölgesel ittifaklar içinde kendine özgü bir konumda duruyor. Tarihine bakmadan günümüz Sudan siyasetini anlamak zor.

İnsanın acı ve haz arasındaki o ince çizgide debelenmesi ne kadar da düşündürücü. Acı çekmekten ya da acı vermekten haz almak, aslında ruhun derinliklerinde bastırılmış bir şeyin dışavurumu değil midir? bir insan kendi sınırlarını bu kadar zorlarken aslında neyi arıyor, kendini mi yoksa kaybettiği bir parçasını mı? Belki de sadomazoşizm, insanın varoluşsal yalnızlığını hissetmek için başvurduğu en uç yollardan biridir.

Hayati İnanç'ın modern çağ insanını anlatırken üzerinde durduğu nokta, aslında insanın kendi özünü kaybetmesi. Teknolojinin ve tüketim çarkının içinde insan, yaratılış gayesinden uzaklaşmış durumda. bu sadece bir ahlaki çöküntü değil, aynı zamanda toplumsal bir çözülme olarak da okunabilir. İnsan artık düşünmüyor, sorgulamıyor; sadece sistemin kendisine sunduğu hazları tüketiyor. birey, özgürlük adına aslında kendi iradesini sistemin çarklarına teslim etmiş vaziyette.

İnanç'ın tespitlerini değerli kılan şey, bunları sadece dini bir perspektiften değil, sosyolojik bir gerçeklik olarak ortaya koyması. Modern çağın insanı, ekranların ve dijital dünyanın esiri olmuş; yüz yüze iletişim kurma becerisini kaybetmiş durumda. bu durum, bireysel mutsuzluğu artırırken toplumsal dayanışmayı da zayıflatıyor. Çözüm olarak insanın kendi değerlerine, inancına ve aklına dönmesi gerektiği açık. Aksi halde bu gidişat, insanı daha derin bir anlamsızlık uçurumuna sürükleyecektir.

Allah yardımcıları olsun.

Haset gözlerini bürümüş.

Süper Lig'in 4. haftasında Beşiktaş, Fenerbahçe'yi deplasmanda 2-1 yendi. Kerem Aktürkoğlu'nun ceza sahasında düştüğü pozisyonda hakem Halil Umut Meler penaltı vermedi. Kerem maç sonrası pozisyonu herkesin gördüğünü, bazı şeylerin mide bulandırdığını söyleyerek hakemlere isyan etti. Hakem kararları yine derbinin önüne geçti, adil bir futbol için bu duruma artık dur denmeli.

Tarih kaynaklarımızda İlyaki Kuşatması diye geçen bu vakayı incelerken insanın aklına ister istemez bazı sorular gelmiyor değil. bir günlük kuşatmayla adanın düşmesi elbette Osmanlı askerî dehasının bir göstergesi olarak sunulur bize; fakat bu kadar kısa süren bir kuşatmanın ardından Kara Mahmut Reis gibi kıdemli bir denizcinin şehit düşmesi, savaşın seyrine dair üzerinde pek durulmayan ayrıntıları da beraberinde getiriyor. Acaba ada savunması gerçekten bu kadar zayıf mıydı, yoksa Osmanlı istihbaratı adadaki durumu önceden çok iyi mi tespit etmişti? Kaynakların bu noktada suskun kalması, olayı tam anlamıyla aydınlatmamızı engelliyor.

bir de şu var: Yeşil Melek adlı kadırganın hikâyesi, Kanuni Sultan Süleyman'ın Rodos'a geçişiyle bağlantılı olarak anlatılıyor ama bu geminin İlyaki önündeki rolüne dair detaylar oldukça muğlak. Kara Mahmut Reis'in tüfek yarası alarak şehit düşmesi, belki de o günkü çarpışmanın ne denli çetin geçtiğini gösteriyor; fakat bu fedakârlığın ardından adanın alınmasıyla yetinilip Rodos yoluna devam edilmesi, stratejik önceliklerin nerede olduğunu da sorgulatıyor. bu mütevazı kuşatma, belki de Osmanlı denizcilik tarihinin en az bilinen kahramanlık destanlarından biri olarak kalmaya mahkûm edilmiş durumda.

bu fırsatçılık işi gerçekten vicdan yaralıyor. Mazota zam gelince peynire zam yapmak nedir ya, bu nasıl bir ticaret anlayışı? devletin denetim mekanizması da maalesef bu hırsız tüccarların hakkından gelemiyor. sonunda yine dar gelirli vatandaş eziliyor, geçim derdiyle boğuşuyoruz. İnsanın içi acıyor, kendi milletimizin cebini bu kadar düşünmesi ne acı.

Bizans imparatorları listesi, 330'dan 1453'e kadar hüküm süren Doğu Roma imparatorlarını bir arada gösteren bir kaynaktır. Liste, Hristiyanlığı resmen tanıyan ilk imparator olan Büyük Konstantin'le başlar ve imparatorlar kendilerini hep Roma imparatoru olarak görmüştür. Herakleios döneminde Latince yerine Yunanca öne çıkmış, unvanlar da Augustus'tan Basileus'a dönüşmüştür. Tarih meraklıları için önemli bir başvuru kaynağı; bu listeden bakınca imparatorluğun ne kadar uzun ömürlü olduğunu insan daha iyi anlıyor.

Osmanlı'ya sormuşlar "Kaç kıtaya yayıldın?" diye, "Üç kıtaya yayıldım ama şimdi bir semte sığamıyorum" demiş. Tarihin en uzun soluklu devletlerinden biri olmak kolay değil; altı yüzyıl boyunca hem adalet dağıtmış hem de mutfağıyla gönülleri fethetmişiz. Gerileme dönemi dediklerine bakmayın, o da bizimkilerin "yavaştan alma" huyunun tarihe mal olmuş haliydi. Neyse ki bugün hâlâ o hoşgörünün ve devlet geleneğinin izlerini taşıyoruz, hem de kahve falına bile sığdırabiliyoruz.

ABD'nin yıllarca desteklediği bu yapının kâğıt üzerinde feshedilmesi elbette önemli bir adım ama asıl mesele sahada ne olacağı. PKK'nın Suriye kolu olan bu örgütün silahları gerçekten teslim edilecek mi, yoksa bu sadece bir taktiksel hamle mi? Şam'ın bu kadar kolay kabul etmesi bile başlı başına sorgulanması gereken bir durum. Emekli Albay'ın geçmişte söylediklerini hatırlayınca insan ister istemez temkinli yaklaşıyor. Bizim sınırlarımızın güvenliği açısından bu gelişmenin nasıl sonuçlanacağını hep birlikte göreceğiz.

bu arada Ferhat Abdi Şahin'in bu açıklamayı yapması, örgütün artık ABD'nin gözünden düştüğünün de bir göstergesi olabilir. Ancak bu tip örgütlerin tarihine baktığımızda, lafta fesih ilan edip sahada devam eden çok örnek var. devletimizin ve MİT'in bu süreci çok iyi takip ettiğine şüphem yok; gereken neyse yapılacaktır. Umarım bu sefer gerçekten kalıcı bir çözüm olur da bölgede huzur sağlanır. Yoksa bu oyunların sonu gelmez, biliriz.

Avrupa'nın hali gerçekten içler acısı. Almanlar artık arabalarını değil, bisikletlerini çalıştırıyor; İngilizler çayı bulunca bayram ediyor. Yıllarca bizim dedelerimizin alın terini sömürdüler, şimdi kendi kazanlarında kaynıyorlar. Allah'ın adaleti işte, ne kadar sömürürsen o kadar batarsın. Bizim tatlı su muhaliflerine bakmayın, devletimiz sağ olsun, onlar hâlâ ekmek derdinde değil.

Tarih sahnesinde devletlerin ayakta kalma mücadelesi hiç bitmedi. Osmanlı'nın birinci Dünya Savaşı'nda aldığı yaralar hâlâ tazeyken, cumhuriyet'in genç kadroları bu büyük yangının dışında kalabilmek için akıl almaz bir denge siyaseti yürüttü. İkinci Dünya Savaşı'nın başında Sovyet tehdidi, Almanya'nın Balkanlar'daki ilerleyişi ve İngilizlerin Akdeniz politikası derken, Türkiye tam anlamıyla kıskaç altındaydı. 1941'de Almanya'nın Yunanistan'ı işgaliyle sınırlarımızda fiilen ateş başladı ama devletimiz, İsmet İnönü'nün soğukkanlılığıyla savaşın dışında kalmayı başardı. bu süreçte orduyu seferber edip, kara sınırlarımızı tahkim etmek için büyük fedakârlıklar yapıldı. Ülke ekonomisi çökme noktasına gelse de bağımsızlık ve toprak bütünlüğü her şeyin üzerinde tutuldu.

Tarih boyunca bu topraklarda kurulan her devlet, büyük güç savaşlarında ya yok oldu ya da ağır bedeller ödedi. Osmanlı, birinci Dünya Savaşı'na girerken "kurtuluş" umuyordu ama imparatorluğun tasfiyesiyle sonuçlandı. İkinci Dünya Savaşı'nda ise cumhuriyet kadroları bu acı tecrübeyi iyi okudu; savaşı kazananların bile harap olduğunu gördük. Nitekim 1945'te savaş bitince Müttefikler bile ekonomik çöküntü içindeyken, Türkiye savaş yorgünu olmayan bir devlet olarak masaya oturdu. Savaşın sonunda sadece askeri değil, siyasi ve ekonomik dengeler de tamamen değişti; Türkiye için asıl mesele, bu yeni düzende yerini sağlamlaştırmak oldu. bugün hâlâ konuştuğumuz sınırlar ve devlet yapısı, o zor yıllarda verilen bu doğru kararların bir sonuçu olarak ayakta duruyor.

Afrika'nın sömürülmesi meselesi maalesef sadece geçmişte kalmış bir utanç tablosu değil, günümüzde de farklı yöntemlerle devam eden bir vahşettir. 19. yüzyılda Avrupalı devletler kıtayı haritada cetvelle bölüşürken, bugün aynı zihniyet; maden ocaklarını, verimli toprakları ve stratejik limanları kontrol altına alarak insanların geleceğini ipotek altına alıyor. Özellikle nadir toprak elementleri ve petrol gibi kaynaklar, o ülkelerin halkına refah getirmek yerine, çok uluslu şirketlerin kasalarını dolduruyor. Üstelik bu durum, borç tuzağı ve haksız ticaret anlaşmalarıyla meşrulaştırılmaya çalışılıyor.

Türkiye olarak bizim bu tabloda yapmamız gereken, Afrika'daki kardeşlerimizin yanında durmak ve onların sesi olmaktır. devletimizin son yıllarda kıtaya yönelik insani yardımları, kalkınma projeleri ve karşılıklı kazanç esasına dayalı ticari ilişkileri, sömürgeci anlayıştan tamamen farklı bir medeniyet tasavvurunun ürünüdür. Biz, kimsenin toprağında gözümüz olmadığı gibi, kimsenin de hakkını gasp etmesine gönlümüz razı olmaz. Emperyalizmin oyunlarını bozmak için önce bu gerçeği tüm dünyaya anlatmalı, sonra da Afrika'daki soydaşlarımıza ve Müslüman kardeşlerimize sahip çıkmalıyız.

Hak ediyor yalnızlığı.

bu adamın derdi neyse artık, herkes geçim derdinde ama kimse cumhurbaşkanına hakaret edip de tutuklanmıyor. Zaten bu ülkede asıl mesele hayat pahalılığı, işsizlik, geçim sıkıntısı; ona bakacağına herkes işine baksın, devletimize milletimize saygı göstersin. Hakaret edenin cezasını çekmesi gayet normaldir.

İsrail'in zulmüne karşı her destek kıymetlidir.